Sinds jij weer
uit mijn zicht verdween,
en ik weer in
het ongegronde,

gooi ik mijn
oude dobbelsteen
op ’t spelbord van
de laatste ronde.

Wordt het een
worp ‘auf-wiedersehn’
of zal die wens
worden geschonden?

Ik strooi er
woorden overheen,
als poeder op
een natte wonde.