PALMZONDAG

9d91c191e393f5468818e1057c33504e

Palmzondag, of de blijde intocht van onvergetelijke herinneringen. Ik zie een stralende morgen, ik zie een rij schoentjes klaar staan met witte sokjes daarin, ik zal moeder wat later haar nieuwe hoed zien opzetten. Behoedzaam, zoals altijd, voor haar krullen daaronder. En wij hadden alvast onze allerbeste kleren aan.

bianca-van-der-werf,afternoon-delight,shadow-man-cracked-clay-bianca-reflection-cracks-barsten-oker-graphicmaster-memories-book-supershot-earth-asia-fiatlux

Op Palmzondag denk ik juichend aan mijn vader. Hoe ik hem vol verwachting zie vertrekken en weer terug zie komen, met een grote bos buxustakjes, uit de zoemende tuin van onze eerbiedwaardige buur, dokterke Versmissen. Die tuin was heilige grond voor ons, maar vader mocht er dus in, op palmzondag.

ba95cec0b846f1932ea2eea8fed503aa

Vader maakte er voor ieder van ons een geurige boeketje van, met in het midden daartussen, de zon als een appelsien op een stokje. O ongeduld: “Het volgende is voor mij!” “Nee, nu eerst ikke!” Hoe dan ook, we raakten alle acht gesteld.

IMG_9630

En vervolgens dan die triomfantelijke tocht naar de kerk met z’n allen, hoe zou je dat ooit nog kunnen vergeten. We bestudeerden onderweg elkanders boeket, in de heimelijke hoop zelf toch wel het mooiste te hebben veroverd. Hoe dan ook, ik was er toen even blij mee, als later met mijn bruidsboeket van witte rozen.

oranges-tanaka

Tijdens de feestelijke mis rolden heel wat zonnetjes her & der door de kerk, en dat was telkens een kleine ramp. Zomaar terug gaan oprapen, dat was er toen niet bij. Je kon je appelsien ondertussen alleen maar heel goed in ’t oog houden, in de vurige hoop dat hij niet op eigen houtje alsnog verder weg zou gaan rollen.

original

Tenslotte -je wist maar nooit- kon iedereen ondertussen stiekem z’n zinnen beginnen zetten op jouw appelsien, die daar zo zonder toezicht te grabbel leek gegooid. Het einde van de mis was dan ook een hele opluchting, en het begin van een dag die verder niet meer stuk kon. Net zoals ook vandaag weer, want nog steeds. Palmzondag zal altijd een dag blijven voor het blije kind in mij.

8804346_stock-vector-palm-sunday-christian-holiday-theme-illustration

 

 

 

DE VLUCHT VAN DE HOMMEL

8381795728569cb97ad1219d369a0400

Vijf madeliefjes onder één voetzool en het is definitief lente? Inmiddels blijkt er als het ware een goedaardige pandemie van madeliefjes te zijn uitgebroken, en is bovendien zélfs het zomeruur alweer van kracht. Maar er is nog een véél hoopvoller signaal, zowel zichtbaar als hoorbaar: de vlucht van de hommel!

S3i7ISL

De eerste die je hoort & ziet is de koningin, die helemaal in haar eentje een nieuw volk moet zien te hommelen. Dat kan al vanaf 2° Celsius, dankzij haar donzige vachtje van 3 miljoen haartjes, even veel dus als de pluizige eekhoorn. Ineens is ze daar, met een geluid alsof ze het eerste gras komt afrijden. En al lijkt haar motortje nog wat te sputteren, niets is minder waar, want het draait op volle toeren. We zijn geneigd om er bang van te zijn, en het zware gebrom onheilspellend te vinden, maar dat is eigenlijk een klein schandeke: ze zijn de goedheid, de schoonheid & de nuttigheid zelve. En niet de minste agressie.

image

Queen Bumblebee is de enige die is overgebleven, en ze is nu op zoek naar het Beloofde Hol voor het nieuwe hommelvolk, dat ze helemaal zélf in haar eentje gaat stichten. Eerste punt op haar agenda: 15 eitjes leggen waaruit haar hulpvaardige dochters zich zullen ontpoppen, om in een later stadium zelfs haar eigen bevruchters op de wereld te zetten. Queentje is er helemaal klaar voor.

e64a0d538a13702dfff77a32ff091dc5

Wetenschappelijk gezien zouden hommels in feite niet kunnen vliegen, ‘maar ze weten het niet’ wordt er gezegd, dus ze trekken hun plan. De vier vleugeltjes lijken te kort & te klein voor het dikke lijfje, maar door de op- en neergaande bewegingen van de vleugels weten ze wonderlijke luchtwervelingen op te wekken, waardoor ze dus toch kunnen vliegen. Hun truc wordt diepgaand bestudeerd door de aerodynamica, ten bate van de vliegtuigindustrie.

l3b2btqphny31

Hommels horen bij de beste verstuivers ter wereld,  en ze doen dat twee keer zo snel & zo efficiënt als de honingbijen. Ze zijn in de natuur even onmisbaar als de dokters & het verplegend personeel in de ziekenhuizen. Ook hommels behoren tot de zorgsector, ook zij verdienen applaus & een witte vlag. Ze zorgen mee voor de bestuiving van driekwart van onze landbouwproducten. Bovendien wordt ook hun werk vaak in hoge mate zowel onderschat als ondergewaardeerd. Zolang er bloemen zijn, verrichten zij iets wat je in feite onmogelijk zou achten.

streetart.com-bee-ware-pipsqueak-was-here

Maar zoals alle bijensoorten hebben zij het steeds moeilijker, mede door onze manier van leven. Een kwart ervan is met uitsterven bedreigd. Ze hebben geen mondmaskertjes & geen beschermende kledij, maar ze blijven het doen met volle overgave. Ze vertegenwoordigen niets dan goeds: geen schade, geen overlast, geen grote nesten, kortom, geen enkele bedreiging. Helaas, veldmuizen maken heel wat overwinterende hommelkoninginnen voorgoed ‘koud’.

DawIRlqW4AAQMSr

Zie je in de lente een hommel die het moeilijk heeft, dan is het wetenschappelijk advies: ze beschermen! Ze is niet stervende, maar totaal uitgeput van het hard werken, en heeft gewoon wat extra energie nodig:  een beetje honing geven of laten drinken van wat suikerwater in een lepel. En vanuit menselijk oogpunt: wat een feest om dat vermoeide donsje te zien bijtanken, en weer op te zien stijgen!

F6319DA1F843BEA7F7F6DBA3EADDBE1B-aardhommel

Nota Bene: Er worden tegenwoordig zelfs hommels gefokt voor de bestuiving van tomaten, paprika, aubergine, courgette, meloen, aardbei, framboos & aalbes in kassen. Hommels zijn gewoon door niets of niemand niet overklassen!

3149654-TFHJXMPA-7 2

 

MEER DAN OOIT

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Lucifer, alias Zwavelstokje?
Liefde gaf hem duizend namen: Vlamhoutje, Spaantje, Allumet.
Zwaveltje, Zwengeltje, Zwaveldop. Stekske alias Kretske.

Solferke, Fliemke, Spikske. Of Strijkhuske, Striekerke, Tintelton.
En last but not least: lichtdrager. Want wat baten kaars en grill,
als het stekske niet branden wil!

Inderdaad, het mag gezegd: hoe dienstvaardig, die kleine Lucifer.
Zijn populieren houten lijfje, wiens boom er vijfentwintig jaar
over heeft gedaan, behoedt ons voor “au!” geroep.

Doch hoe ruw wordt hij niettemin van zijn geel gemutste
kopje ontdaan, als we licht willen in de duisternis,
of zeg maar, een beetje gezelligheid.

hope-sam-hurt

Maar gelukkig, lucifer & kaars zijn goede vrienden:
de ene heeft het vuur maar kan niet lang branden,
de ander kan heel lang branden maar heeft geen vuur.

Moedige Lucifer heeft zijn licht overgedragen aan
hunkerend ‘keersenkind’ en allebei zijn ze even blij met zoveel
licht plots in het donker, onderaan die gevaarlijke trap.

Niet te beschrijven wat dit oproept, maar dat hoeft ook niet:
dit kun je geen opportunistische ruilhandel noemen,
dit is een aanblik die verblijdt,  dit is saamhorigheid,

4ab729fb0366b185fb6eae88817114c2

“Meer dan ooit heb ik jou nodig” zingt de ene voor de andere.

 

 

 

 

 

 

KRETEN & GEFLUISTER

gwent-geralt-igni-top-cards.jpg

Ik voel een innerlijke schreeuw in mij. Een schreeuw die mij terug brengt naar mijn kinderjaren, toen mijn vader zich destijds klaar maakte om te gaan deelnemen aan de Mars op Brussel, in verband met de toen woedende schoolstrijd. Bijna alle vader gingen toen, want het was voor ons, voor de kinderen in de scholen, zo werd gezegd. Vader was sowieso al mijn held, dus wat een fascinerend gebeuren: er was blijkbaar iets mis, maar vader ging er iets aan doen! Vader ging het mee regelen! Vader ging voor ons door het vuur gaan!

images

Hij had dan ook een spannend verhaal bij, toen hij daar ’s avonds van terugkeerde, en ons vertelde wat hij precies was gaan doen, daar in Brussel: kwaad zijn & heel hard gaan roepen: “WEG MET COLLARD!” Ik hoor nog z’n luide stem, hij riep het drie keer na mekaar, ter illustratie voor ons moeder & voor ons.

tmp-127d8c2f6072deb36bebb2992dc464ed-astrid-veldhuyzen-koppen_d2600

We waren toen al met z’n vijven thuis, waarvan ik de oudste, in mijn zevende jaar, en algauw deden wij precies hetzelfde: heel hard roepen “Weg met Collard!” Zoals vader dat had gedaan in Brussel, zo deden wij dat thuis dagen lang in een stoet rond de tafel. Zelfs de kleinste van twee deed er al lustig aan mee.

coronavirus

Die beruchte kreet is dan ook onuitroeibaar in mijn memorie blijven hangen, als een innerlijke schreeuw die telkens vanzelf weer naar boven komt, als hij ook maar ergens voor kan dienen, mits enige aanpassing.  Zoals nu dus, en ik hoor hem boven alles uit: “WEG MET COROON!” Toegegeven, een kinderlijke kreet van amper zeven jaar oud, maar hij dreunt plots onophoudelijk door mijn hoofd.

images-2 2

Pas veel later kwam ik erachter, wat er toen heeft gespeeld: dat de socialistische minister Léo Collard, in de paarse regering Van Acker IV, toen geprobeerd heeft met de ‘Wet Collard’ de subsidies aan het katholiek onderwijs aanzienlijk te verminderen, de voorwaarden voor subsidies te verscherpen en te voorzien in een groot aantal rijksscholen. Veel vaders bleken het daar dus niet mee eens.

9c9e486053d432a7933d575c15689aa2

Onder de leiding van voorzitter Theo Lefèvre organiseerde de CVP vervolgens massale meetings & betogingen, met dus die beruchte kreet: “Weg met Collard!” Na een jarenlange strijd werd er uiteindelijk een compromis-oplossing uitgewerkt door de drie nationale partijen (katholieken, liberalen en socialisten), waaruit dan het ‘Schoolpact’ tot stand is gekomen in 1958.  ‘Sedertdien geldt er een redelijke schoolvrede‘ staat daarover geschreven. Vooruit dan maar.

large-2 (1)
Het kind in mij staat voor eeuwig aan vaders kant. Het ontroert me nog altijd, vaders engagement van toen. “Weg met Collard!” is heden ten dage “Weg met Coroon!” geworden, en ik loop er opnieuw mee rond de tafel, zij het in mijn eentje deze keer.  Vaders glorieuze wederkeer naar huis is er ook niet meer bij. Hij heeft zijn strijd gestreden, het is nu aan ons, te beginnen met die innerlijke schreeuw. Het gefluister is voor ’s nachts, zo lispelend echter, dat ik mezelf niet eens kan verstaan. Maar ik maak me sterk, daar kom ik nog wel achter.

banksy

CONDITIO SINE CORONA

tumblr_oikc3gCLp71uluhv2o1_500

Valt er vandaag toch nog iets te beleven?
Dan is dat, hoe dan ook, om uwentwil.
Nee, uw verjaardag wordt niet opgeheven,
de héle stad staat er dit jaar bij stil.

Valt er thans buiten niet veel te versieren,
binnen krijgt alles een laagje glazuur.
Om u te vieren, op duizend manieren,
staat er een feest van gedachten op ’t vuur.

Lijken mijn woorden slechts spiegels & kralen,
-telkens, ik weet het, van ’t goede teveel-
niet zonder schroom, echter ten principale:
’t wil zijn gezegd, wat ik u mededeel.

LAAT ZE MAAR ROLLEN

fd435f5c51d558b7ef3ddc5501758c3b

Het leven is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol, elk krijgt zijn deel? Ja lach maar. Niks zo onhandig uiteindelijk, als niet genoeg wc-papier in huis hebben, wanneer de nood het hoogst is. Ondanks het veelvuldig wassen van handen lijkt het in Corona-tijden trouwens aangewezen, dat ieder zijn éigen rol gebruikt. Tel maar uit & tel maar op, want anders kom je al gauw van de regen in de drop.

Wc-rol_1.0 (1)

Stel je maar eens voor, dat het op de duur weer met verknipte vierkantjes gazettenpapier zou moeten, aaneengeregen als kalenderblaadjes aan een koord, zoals vroeger. Met een laag van die zwarte drukinkt daarop en flarden sombere schrijvelaarscommentaren, die je dan toch maar weer begint te lezen. En God zij niet langer geprezen, als dat -bij lelijk toeval- Hugo Camps dan zou wezen.

common+causes+of+cat+poop+problems

Bovendien, katten & kinderen durven ook al eens aan de rol gaan met onze onontbeerlijke rollen, dus bij mogelijke schaarste gaat ook dàt een cruciale rol spelen in tijden van ieder-voor-zich. Kortom, de schrikbeelden zijn er: dus grijp, graai & bewonder, want we kunnen echt niet zonder, dixit elke Hypochonder.

uRtVIF9yAnYMiXZ6ehHM-wB6BMQ-dVxpNh4VK74iW-nwplrp6i_SYG3IROej2TfJ20dJQUwMNmSelr6gG4KIWe7K_psiHdXzh9N9sNz88dbnd_teVn9SYpBXxOHUbhQsJDLEIrgxwF-IfiWClO3_1aAhnzxEJFRCXQU1jlhDRq0Bvd9GVibNKH-87uVtZA7UddIsUKVssdADpi2jzNr33uE0VR

Wie zich daar heden ten dage smalend over uitlaat, die weet blijkbaar niet hoe multiculti wc-papier wel niet is. Je kan er zoveel meer kanten mee uit dan je bij het eerste veegsel zou vermoeden. En zeker in de wat edeler benaming ‘toiletpapier’. Zo smetteloos nog, in het vooruitzicht van het vuile werk dat ermee moet worden verricht. Geef toe, daar gaat een zekere fascinatie van uit.

tumblr_od9fkevSyu1vatewco2_640

Premium extra soft, je zou er hartstochtelijk van gaan dromen, zelfs los van alle hamstersymptomen. Te weten dat je daar ook prachtige bloemen van kan maken, dat je er krullen mee in je haar kan zetten en geloof het of niet: dat je er zelfs een trouwkleed van kan maken, voor één of andere goede gang van zaken.

6V7pE0cl

En dan hebben we nog bijlange niet gedaan met praten, want na af- & buikloop zijn er ook nog die weergaloze lége rolletjes die op ons worden losgelaten!

wc-rolletjeskunst

Hoe dan ook, je mag er niet aan denken dat we zonder zouden vallen. Dat we daardoor ons gezicht zouden verliezen, ook al hebben we dat (des te erger) niet meteen in de smiezen. Zodat nog maar eens blijkt, dat niets is wat het lijkt.

291fda60-5c71-11e9-92fe-539eac2436f0

Of stel je voor dat we ten einde raad onze wc-rollen met het schaamrood op de kaken nog zelf zullen moeten gaan haken. Dat zou je in je eigen huis toch niet mee willen maken. Moge hij ons genadig zijn, de toornige Engel der Wrake!

yVrihLeBkPFyNLk9ZdP1KTobBdl8Vk_dUmoYs2DoKBMl_qYfj-c7r8A3nySAzaLblUUfv6PnNve-L8nHD4scC5t7HZI5KbyNogIoPQF8Wv5-o5HcPto

Nu zelfs de grootste winkelwagens te klein zijn om er genoeg van te krijgen, valt niet meer te verzwijgen: de rollen zijn omgekeerd, we hebben ons lesje geleerd?

I hate my job!

Het onvolprezen toilet-papier, doet zijn werk & verrekt geen spier.

LIEVE LENTE

31628155710_561d6a5e6a_b

Nog altijd meer nacht versus te weinig dag,
veel duister gedoe over wat niet meer mag.
Meer beltoongerinkel dan vogelgezang,
en meesal om zorgen van weinig belang.

images-3

Veel nattigheid van de vervelende soort,
geroddel, gefluister ‘men zegge het voort’.
Te weinig licht maakt ons te kwader trouw,
dus lieve lente daal neder, kom gauw.

Gorey+coats

Jassen vol geurhinder en regenstank,
wit-zonder-zon ter vervanging van blank;
al voelen wij ons door elkaar suf geluld,
dat neemt niets weg van ’t besef ‘door mijn schuld’.

1708715Niemand zo wakker, zo spits als Jeroom,
dus kijk ik de zon als een kat uit zijn boom;
zo kan het linnengoed weer aan de draad,
en zo tempert zonlicht noodzakelijk kwaad.

6a00e55359d7fa88330133ee2fabd4970b-pi

Weg met die spugende wind in ’t gezicht,
geen spruiten maar sproeten van springlevend licht,
of zoals Patti Smith, top of the bill,
blijft denken ‘er is vast iets pràchtigs op til’.

73387303_2350430998620310_104107238970407016_n (1)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BETOVERING

agifcolossalsphere2_origZo zou verwondering er uit kunnen zien:
betovering in plaats van betekenis,
gedachten die daardoor gedichten zijn geworden.

De zachte krachten van Henriette Roland Holst?
Het verre tussen u & mij, volgens Jan Hendrik Leopold?
Of ‘korreltjes niks’ zoals die van Ingrid Jonker?

Zo bevrijd zou ook mijn denken-aan-u willen zijn,
dus elke gedachte die dat zou verhinderen,
maal ik in eigen vijzel weer fijn.

 

ANDERMANS VEREN

9904fc268b009d6d370cf1d54720895a--summer-hats-derby-hats

Niet om er mee te pronken, niet om ze op mijn eigen hoed te steken,
maar gewoon omdat ze zo mooi zijn, zo bewarenswaardig.
Woorden als gouden appelen voor op mijn denkbeeldige zilveren schalen.
Ik heb er schriften mee vol geschreven. Het lamme handje dat ik eraan overgehouden heb, heeft er niettemin een gouden weerschijn van gekregen.

maxresdefault

Leo Vroman:
“Gedrukte letters laat ik u hier kijken
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken,
wat kan ik doen? Ik kan u niet bereiken.”

*

Pablo Neruda:
-“Als drenkelingen sterven wij naar binnen toe,
alsof wij in ons eigen hart verdrinken”.

*

Cees Nooteboom,
in ’s Nachts komen de vossen:
“Ik denk aan je, daar ben ik goed in.”

7-Anselm-Kiefer-Dein-Goldenes-Haar-Margarete-Your-Golden-Hair-Margarete-1981-1

Jan Van Nijlen:
“Het leven, waar dan ook, is een gesukkel.
Ik zal maar blijven waar ik ben, in Ukkel.”

*

Montaigne:
“Mijn gedachten vallen in slaap,
als ik ze op een stoel zet.”

*

O. Henry’s laatste woorden:
“Ontsteek de lichten, ik wil niet naar huis gaan
in het donker.”

*

Goethe:
“Afwezigheid van lichaam is soms beter
dan tegenwoordigheid van geest.”

538341_367327796642048_110289572345873_1032228_1921013453_n

Voltaire:
“Vliegen worden geboren om te worden opgegeten door spinnen.
mensen om te worden opgevreten door verdriet.’

*

Walt Whitman:
“Laat je ziel koel en beheerst tegenover duizend zonnen staan.”

*

Gerard Reve,
gevraagd naar het bestaan van God:
“Bestaan, bestaan… Dat heeft God helemaal niet nodig.”

46570deac0d8bc8d9bfd23c5c9eadce6

Nicolas Chamfort:
“Wie op zijn veertigste de mensen niet haat
heeft nooit van ze gehouden.”

*

Herman Finkers:
“Een vrouwelijke eigenschap waar ik niet zo dol op ben, is uit een misplaatst soort samenhorigheidsgevoel, alles willen doen wat de man ook doet. Daar hou ik niet van. Ik zal u een voorbeeld geven, en misschien herkent u de situatie: we zijn neergestreken op een terrasje, voor een kopje koffie, en ik vraag haar: neem je nog iets bij de koffie? En dan antwoordt zij: “Ik doe wat jij ook doet.” Dan zeg ik onmiddellijk: “Ik ga er een potje bij masturberen”. En die aanpak werkt voortreffelijk.”

f8b585b9dc9479c1a2da96f733b068c1 (1)

Sandor Marai, in zijn roman ‘Gloed’:
“Wat een enorme wanhoop en blinde hoop gaat er schuil
achter de verschillendheid!”

*

Henri-Georges Clouzot, in ‘Zoek niets. Vergeet’:
“De sneeuw besloot te blijven liggen. Hij viel nog steeds uit de hemel
en nam als een monarch de macht over.”

*

Arnon Grunberg, in ‘Apocalips’:
“De kreten die het lichaam slaakt als het niet wordt begrepen.”

*

Nelleke Noordervliet, in ‘Denkende schrijvers’:
“Iemand kan op een mooie manier verkeerd denken.
Kijk, en daar begint het spek te stinken.”

fit

P. F.Thomése:
“Iemand die voortdurend aan jou denkt, het is typisch de wensgedachte van een kind. Het was een bevrijding, moet ik zeggen, om de koningsmantel van de eigen belangrijkheid af te mogen leggen.”

*

Oscar Wilde:
“Alles valt te overleven tegenwoordig, behalve de dood.”

*

Jeroen Brouwers over zijn dokter:
“Zijn handdruk bestaat uit nuffige aanreiking
van een busseltje slappe vingers, hij is mij
op slanke lakschoenen voorgegaan naar zijn spreekkamer.”

1443254567-email-gn

Gerrit Achterberg in zijn gedicht ‘Gevecht’:
“Door de kieren van de morgendeur
steken speren ijskoud licht.”

*

Alfred Kosman:
“God schiep als een voorbeeldig dier,
de nijvere mier.
Zijn tweede schepping was nog beter:
de miereneter.”

tumblr_nrwgqs4dtV1r1thfzo2_1280

HANDREIKING

giphy-19

Een vinger voor op zere wonden,
een duim, alias Duimelot;
en voor misselijkmakende stonden,
een vingertje voor in de strot.

Een vinger voor spot & misprijzen,
een ringvinger naar eigen keus;
een vingertje om mee te wijzen,
klein pinkske is dus voor de neus.

Ver weg van bespiedende blikken,
een vingertje voor in de pap;
vijf vingertjes om af te likken,
vijf handlangers van handjeklap.

Dit handje, bij wijze van spreken,
is klaar voor de proef op de som;
dus mocht je ’t in ’t vuur willen steken,
’t zal weten voor wie & waarom.

 

CURIEUS?

Scan 336

Zal ook de kat, na zacht gesoes,
de beest weer uit gaan hangen?
En dus te poes & te onpoes,
weer vogeltjes gaan vangen.

Kijkt zij nieuwsgierig in de zak
waarin zij zich liet kopen:
zij zoekt veeleer de kattenbak,
tenminste, laat ons hopen.

Deed tijd getrouw wat moest & zou,
ons hart staat op sterk water:
’t wordt stappen in de morgendauw,
net zoals kat of kater.

De vroomste wens, zelfs voor de kat,
na kerst- & bitterballen:
nog eens gelijk voor wie of wat
in katzwijm mogen vallen.

DE KERSTMAN?

classic-painting-gifs-kiszkiloszki-13-5811b14eb7421__605

Het is geweten dat hij in Lapland woont, waar ze elk jaar al vanaf oktober ‘Pikkujoulu’ vieren, wat ‘Kleine Kerst’ betekent. En geen pieten die hem helpen, maar kleine fijne elfjes, ergens op een geheime locatie in de ‘Oorberg’.

original-santa-claus-pre-cola-red-redesign-r-muirhead-art

Aanvankelijk was hij een kruising tussen de Britse Father Christmas en de Sinterklaas uit onze contreien, maar Coco Cola heeft hem een dikke buik doen drinken, ho-ho-ho leren roepen en een rood fluwelen pak aangemeten, in de hoop alzo hun zomerse frisdrank ook aantrekkelijk te kunnen maken in de winter.

p2DHaddon5FH5FSundblom5F05

Sindsdien ziet Bolle de Kerstman er wel een beetje ordi uit, en heeft Godfried Bomans hem ooit ‘een geestelijke zakkenroller’ genoemd, maar dat kan hem allemaal niet deren, hij danst & hij glanst, want intussen is hij alzo wereldberoemd geworden, en dat helpt wel, tot op zekere hoogte.

Dm9AGj.gif

Namelijk, halverwege het luchtruim, alwaar de Kerstman zich een bulderende weg weet te banen tussen de sterren met zijn slee vol pakjes, getrokken door zijn negen vliegende rendieren: Dasher, Dancer, Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donder, Blitzen en…. last but not least: dear deer Rudolph!

a-christmas-moose-will-bullas

En dat maakt veel goed. Vooral Rudolph, the Red-Nosed-Reindeer spreekt tot de ‘betere’ verbeelding: eerst uitgesloten vanwege zijn grote rode neus, die uiteindelijk bij nader inzien juist zo goed van pas bleek te komen tijdens de mistige winternachten, zodat hij de voortrekker mocht worden, en meteen ook het beroemdste rendier ter wereld, want geen kerstman zonder Rudolph!

4cc101e0e5870a9f44f7e63701d5b313

Hoe dan ook, de Kerstman spreekt tot de verbeelding. Ook al lijkt hij soms zélf op een zogenaamd ‘fout cadeau’ waar je uit beleefdheid toch maar blij mee probeert te zijn, even zo goed kan of mag je er onbevangen vrolijk van worden, als je zijn muts opzet. Want ‘ho-ho-ho’ de donkere dagen vragen erom.

Gerhard Glück - Santa Claus 2

Hoe herkenbaar ook, hoed u echter voor namaak, want de ene kerstman is de andere niet. Die rode kerstmanpakken bieden geen enkele garantie, want die zijn inmiddels overal te koop voor geen geld. En ook die beruchte ‘kerstmanroep’ wordt tegenwoordig moeiteloos door Jan & Alleman nagebootst.

6313_600

Deze lijkt alvast uitgesproken verdacht -geen muts op!- alsook deze hieronder met zijn snorharen: de echte onvervalste kerstman heeft altijd botten aan.

5064822807d4a8cb26881fbf71901f37

Maar kom, laat deze toch maar binnen als hij dat echt wil..?

OUDE ENGEL

images

Is deze engel zijn vleugels aan ’t afleggen
in een soort van vergeetkist, of toch maar weer,
-desnoods met de moed der wanhoop-
zinnens zijn vlerken nog eens aan te gespen?

Moge die sterrenregen er omheen
alvast een goed teken zijn:
deze engel maakt zich -god geve het- klaar
voor zijn jaarlijks bezoek aan de aarde?

Oude engel, zoveel is duidelijk,
en versleten vleugels, beschadigd wellicht
door telkens weer die helse wrijving tijdens
zijn passage door onze dampkring.

Neemt vooral z’n engelengeduld mee,
en zijn duizend onzichtbare aanwezigheden.
“….en elke avond als het donker wordt”
aldus Toon Tellegen “en elke ochtend

als de zon opkomt strompelen er
mensen weg, bebloed en mismoedig
maar niet verslagen en sluiten er engelen
vrede, maar weten niet met wie.”

 

 

GROETEN UIT DE ENGELENBAK

56a04ce26d575e4da7383c628b8d3f3f

Vleugels, wie zou ze niet willen hebben? Al was het maar om jezelf ermee te kunnen overstijgen. Voltaire echter geeft ons alvast niet veel moed in die richting: “Je hebt helemaal geen vleugels en je wilt vliegen! Kruip!”

Scan 333
Op de duur raakt alles sowieso lang, heel lang geleden. Of zelfs nooit gebeurd, zoals bij mijn weten? Maar in gedachten mogen we ze graag weer zien vliegen: de vlokjes, de rendieren, de kerstman, de roodborstjes en natuurlijk, de engelen. Veertje voor veertje plukt men ze kaal? ‘In de hemel is een engel niet bijzonder’ zegt Bernard Shaw. Maar hier in het ondermaanse dus des te meer.

engel

Voor wie vleugels heeft staat de hoogte open? Maar voor de mens wordt het al gauw een soort van pronken met geleende veren. Ook al heb je een werkgever die de leuze huldigt ‘geef ze een pluim & ze krijgen vleugels’ zo’n vaart zal het allicht niet lopen, want hoeveel veren hebben wij inmiddels al niet gelaten.

df3e7460d2a77bbe4d9c540d2cd16407

Bovendien, met beide voeten op de grond blijven, wat een menselijke betrachting is dat & hoe doordrongen zijn wij daar van. Zelfs het diepste van ons gemoed komt uit de grond van ons hart. De Tsjechische journalist & satiricus Gabriël Laub zegt: “In Australië leeft er een insect dat zichzelf de vleugels afbijt zodra het volwassen is. Hoe menselijk!” Met andere woorden, we zijn geen hemelingen, geen hoogvliegers, soms staan we zelfs als aan de grond genageld.

daf03eb788529b914cc40914f2b5e91b

Dus het zal kunst- & vliegwerk worden om nog eens van de grond te geraken, want dat willen we toch? Al moeten wij er die gevaarlijke piek voor op de kerstboom zien te krijgen, of er voor in de engelenbak kruipen, waar de hemel al meteen een stukje dichterbij is voor die kortstondige vlucht uit de werkelijkheid.

an-angel_o_1022421

Maar wie heeft die oude plaat opgezet: ‘Zo hoog in de hemel is alles hetzelfde, de maan en een ster en een ster, maar ik die nu wegga en nooit naar jou terugga, ben morgen voor jou even ver…?  Laat liever Robert Long dan maar zingen over ‘poezevoetjes in de sneeuw’ en we komen vanzelf al een stapje dichter bij die wonderlijke inkeer van kerstmis, die sowieso weer veel te vlug voorbij zal zijn?

giphy-1.gif

Dus laten wij het maar vieren, dit oplichtend déjà-vu, en ons vooral niet op hoge poten naar het nakende kerstfeest slepen, wat zeggen wil: niet met de vlammenwerper van de verontwaardiging omtrent de geplogenheden, maar elkaar deze dagen, zowel letterlijk als figuurlijk, op de (hemelse) hoogte houden.

Scan 331