The Royal Opera House in 2023

‘Waft her, angels, trough the skies. Zelfs Boeddhisten krijgen hiervan tranen’, schreef mijn dierbare Vriend Rob. ‘Deze aria is het gevolg van het doldrieste en stupide besluit van Jeptha, dat de eerste die hem tegemoet zou komen na een overwinning geofferd zou worden. En dat was toevallig his only daughter. En dan zingt vaderlief zijn kind  onder engelenbegeleiding de hemel in. Ik mocht die rol ook een paar keer vertolken. Prettig voor de stem.‘

Zo tragisch als het verhaal zelf, zo tragisch verliep ook het ontstaan van Händel’s laatste oratorium ‘Jephta’, omdat hij tijdens het componeren oogproblemen kreeg en zo goed als blind werd. Na maandenlange pauze wist Händel het werk dan toch te voltooien.

De meest ontroerende aria is ongetwijfeld ‘Waft her, Angels, trough the skies’ waarmee Jephta zijn dochter Iphis toevertrouwd aan de engelen. Het oratorium is gebaseerd op het bestaande bijbelverhaal Jefta, waarin Iphis daadwerkelijk gedood werd.
‘How dark, o Lord are Thy decrees!’

Omdat dit een al te wreed einde zou betekenen koos de librettist Thomas Morell ervoor om zich te laten inspireren door Abraham, die op het punt stond zijn zoon te offeren aan God, maar daar uiteindelijk, eveneens door een goddelijke engel, van werd weerhouden.

Jephta’s dochter, Kevissimo, oliegrafiek op houten paneel, privé collectie

In plaats van te sterven moet Iphis haar leven lang maagd blijven en zich aan god wijden. Voor Iphis zelf geen pretje, maar binnen het verhaal valt daar wel beter mee te leven. Ik zou in mijn stervensuur wel Iphis willen heten, met andere woorden: aan de engelen worden toevertrouwd op muziek van Georg Friedrich Händel. Troostvoller valt er niet te sterven, wat mijzelf betreft. Zou jij dat dan voor mij willen zingen, Rob, als ik eerder ‘kom te gaan’?