CONDITIO SINE CORONA

tumblr_oikc3gCLp71uluhv2o1_500

Valt er vandaag toch nog iets te beleven?
Dan is dat, hoe dan ook, om uwentwil.
Nee, uw verjaardag wordt niet opgeheven,
de héle stad staat er dit jaar bij stil.

Valt er thans buiten niet veel te versieren,
binnen krijgt alles een laagje glazuur.
Om u te vieren, op duizend manieren,
staat er een feest van gedachten op ’t vuur.

Lijken mijn woorden slechts spiegels & kralen,
-telkens, ik weet het, van ’t goede teveel-
niet zonder schroom, echter ten principale:
’t wil zijn gezegd, wat ik u mededeel.

LAAT ZE MAAR ROLLEN

fd435f5c51d558b7ef3ddc5501758c3b

Het leven is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol, elk krijgt zijn deel? Ja lach maar. Niks zo onhandig uiteindelijk, als niet genoeg wc-papier in huis hebben, wanneer de nood het hoogst is. Ondanks het veelvuldig wassen van handen lijkt het in Corona-tijden trouwens aangewezen, dat ieder zijn éigen rol gebruikt. Tel maar uit & tel maar op, want anders kom je al gauw van de regen in de drop.

Wc-rol_1.0 (1)

Stel je maar eens voor, dat het op de duur weer met verknipte vierkantjes gazettenpapier zou moeten, aaneengeregen als kalenderblaadjes aan een koord, zoals vroeger. Met een laag van die zwarte drukinkt daarop en flarden sombere schrijvelaarscommentaren, die je dan toch maar weer begint te lezen. En God zij niet langer geprezen, als dat -bij lelijk toeval- Hugo Camps dan zou wezen.

common+causes+of+cat+poop+problems

Bovendien, katten & kinderen durven ook al eens aan de rol gaan met onze onontbeerlijke rollen, dus bij mogelijke schaarste gaat ook dàt een cruciale rol spelen in tijden van ieder-voor-zich. Kortom, de schrikbeelden zijn er: dus grijp, graai & bewonder, want we kunnen echt niet zonder, dixit elke Hypochonder.

uRtVIF9yAnYMiXZ6ehHM-wB6BMQ-dVxpNh4VK74iW-nwplrp6i_SYG3IROej2TfJ20dJQUwMNmSelr6gG4KIWe7K_psiHdXzh9N9sNz88dbnd_teVn9SYpBXxOHUbhQsJDLEIrgxwF-IfiWClO3_1aAhnzxEJFRCXQU1jlhDRq0Bvd9GVibNKH-87uVtZA7UddIsUKVssdADpi2jzNr33uE0VR

Wie zich daar heden ten dage smalend over uitlaat, die weet blijkbaar niet hoe multiculti wc-papier wel niet is. Je kan er zoveel meer kanten mee uit dan je bij het eerste veegsel zou vermoeden. En zeker in de wat edeler benaming ‘toiletpapier’. Zo smetteloos nog, in het vooruitzicht van het vuile werk dat ermee moet worden verricht. Geef toe, daar gaat een zekere fascinatie van uit.

tumblr_od9fkevSyu1vatewco2_640

Premium extra soft, je zou er hartstochtelijk van gaan dromen, zelfs los van alle hamstersymptomen. Te weten dat je daar ook prachtige bloemen van kan maken, dat je er krullen mee in je haar kan zetten en geloof het of niet: dat je er zelfs een trouwkleed van kan maken, voor één of andere goede gang van zaken.

6V7pE0cl

En dan hebben we nog bijlange niet gedaan met praten, want na af- & buikloop zijn er ook nog die weergaloze lége rolletjes die op ons worden losgelaten!

wc-rolletjeskunst

Hoe dan ook, je mag er niet aan denken dat we zonder zouden vallen. Dat we daardoor ons gezicht zouden verliezen, ook al hebben we dat (des te erger) niet meteen in de smiezen. Zodat nog maar eens blijkt, dat niets is wat het lijkt.

291fda60-5c71-11e9-92fe-539eac2436f0

Of stel je voor dat we ten einde raad onze wc-rollen met het schaamrood op de kaken nog zelf zullen moeten gaan haken. Dat zou je in je eigen huis toch niet mee willen maken. Moge hij ons genadig zijn, de toornige Engel der Wrake!

yVrihLeBkPFyNLk9ZdP1KTobBdl8Vk_dUmoYs2DoKBMl_qYfj-c7r8A3nySAzaLblUUfv6PnNve-L8nHD4scC5t7HZI5KbyNogIoPQF8Wv5-o5HcPto

Nu zelfs de grootste winkelwagens te klein zijn om er genoeg van te krijgen, valt niet meer te verzwijgen: de rollen zijn omgekeerd, we hebben ons lesje geleerd?

I hate my job!

Het onvolprezen toilet-papier, doet zijn werk & verrekt geen spier.

LIEVE LENTE

31628155710_561d6a5e6a_b

Nog altijd meer nacht versus te weinig dag,
veel duister gedoe over wat niet meer mag.
Meer beltoongerinkel dan vogelgezang,
en meesal om zorgen van weinig belang.

images-3

Veel nattigheid van de vervelende soort,
geroddel, gefluister ‘men zegge het voort’.
Te weinig licht maakt ons te kwader trouw,
dus lieve lente daal neder, kom gauw.

Gorey+coats

Jassen vol geurhinder en regenstank,
wit-zonder-zon ter vervanging van blank;
al voelen wij ons door elkaar suf geluld,
dat neemt niets weg van ’t besef ‘door mijn schuld’.

1708715Niemand zo wakker, zo spits als Jeroom,
dus kijk ik de zon als een kat uit zijn boom;
zo kan het linnengoed weer aan de draad,
en zo tempert zonlicht noodzakelijk kwaad.

6a00e55359d7fa88330133ee2fabd4970b-pi

Weg met die spugende wind in ’t gezicht,
geen spruiten maar sproeten van springlevend licht,
of zoals Patti Smith, top of the bill,
blijft denken ‘er is vast iets pràchtigs op til’.

73387303_2350430998620310_104107238970407016_n (1)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BETOVERING

agifcolossalsphere2_origZo zou verwondering er uit kunnen zien:
betovering in plaats van betekenis,
gedachten die daardoor gedichten zijn geworden.

De zachte krachten van Henriette Roland Holst?
Het verre tussen u & mij, volgens Jan Hendrik Leopold?
Of ‘korreltjes niks’ zoals die van Ingrid Jonker?

Zo bevrijd zou ook mijn denken-aan-u willen zijn,
dus elke gedachte die dat zou verhinderen,
maal ik in eigen vijzel weer fijn.

 

ANDERMANS VEREN

9904fc268b009d6d370cf1d54720895a--summer-hats-derby-hats

Niet om er mee te pronken, niet om ze op mijn eigen hoed te steken,
maar gewoon omdat ze zo mooi zijn, zo bewarenswaardig.
Woorden als gouden appelen voor op mijn denkbeeldige zilveren schalen.
Ik heb er schriften mee vol geschreven. Het lamme handje dat ik eraan overgehouden heb, heeft er niettemin een gouden weerschijn van gekregen.

maxresdefault

Leo Vroman:
“Gedrukte letters laat ik u hier kijken
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken,
wat kan ik doen? Ik kan u niet bereiken.”

*

Pablo Neruda:
-“Als drenkelingen sterven wij naar binnen toe,
alsof wij in ons eigen hart verdrinken”.

*

Cees Nooteboom,
in ’s Nachts komen de vossen:
“Ik denk aan je, daar ben ik goed in.”

7-Anselm-Kiefer-Dein-Goldenes-Haar-Margarete-Your-Golden-Hair-Margarete-1981-1

Jan Van Nijlen:
“Het leven, waar dan ook, is een gesukkel.
Ik zal maar blijven waar ik ben, in Ukkel.”

*

Montaigne:
“Mijn gedachten vallen in slaap,
als ik ze op een stoel zet.”

*

O. Henry’s laatste woorden:
“Ontsteek de lichten, ik wil niet naar huis gaan
in het donker.”

*

Goethe:
“Afwezigheid van lichaam is soms beter
dan tegenwoordigheid van geest.”

538341_367327796642048_110289572345873_1032228_1921013453_n

Voltaire:
“Vliegen worden geboren om te worden opgegeten door spinnen.
mensen om te worden opgevreten door verdriet.’

*

Walt Whitman:
“Laat je ziel koel en beheerst tegenover duizend zonnen staan.”

*

Gerard Reve,
gevraagd naar het bestaan van God:
“Bestaan, bestaan… Dat heeft God helemaal niet nodig.”

46570deac0d8bc8d9bfd23c5c9eadce6

Nicolas Chamfort:
“Wie op zijn veertigste de mensen niet haat
heeft nooit van ze gehouden.”

*

Herman Finkers:
“Een vrouwelijke eigenschap waar ik niet zo dol op ben, is uit een misplaatst soort samenhorigheidsgevoel, alles willen doen wat de man ook doet. Daar hou ik niet van. Ik zal u een voorbeeld geven, en misschien herkent u de situatie: we zijn neergestreken op een terrasje, voor een kopje koffie, en ik vraag haar: neem je nog iets bij de koffie? En dan antwoordt zij: “Ik doe wat jij ook doet.” Dan zeg ik onmiddellijk: “Ik ga er een potje bij masturberen”. En die aanpak werkt voortreffelijk.”

f8b585b9dc9479c1a2da96f733b068c1 (1)

Sandor Marai, in zijn roman ‘Gloed’:
“Wat een enorme wanhoop en blinde hoop gaat er schuil
achter de verschillendheid!”

*

Henri-Georges Clouzot, in ‘Zoek niets. Vergeet’:
“De sneeuw besloot te blijven liggen. Hij viel nog steeds uit de hemel
en nam als een monarch de macht over.”

*

Arnon Grunberg, in ‘Apocalips’:
“De kreten die het lichaam slaakt als het niet wordt begrepen.”

*

Nelleke Noordervliet, in ‘Denkende schrijvers’:
“Iemand kan op een mooie manier verkeerd denken.
Kijk, en daar begint het spek te stinken.”

fit

P. F.Thomése:
“Iemand die voortdurend aan jou denkt, het is typisch de wensgedachte van een kind. Het was een bevrijding, moet ik zeggen, om de koningsmantel van de eigen belangrijkheid af te mogen leggen.”

*

Oscar Wilde:
“Alles valt te overleven tegenwoordig, behalve de dood.”

*

Jeroen Brouwers over zijn dokter:
“Zijn handdruk bestaat uit nuffige aanreiking
van een busseltje slappe vingers, hij is mij
op slanke lakschoenen voorgegaan naar zijn spreekkamer.”

1443254567-email-gn

Gerrit Achterberg in zijn gedicht ‘Gevecht’:
“Door de kieren van de morgendeur
steken speren ijskoud licht.”

*

Alfred Kosman:
“God schiep als een voorbeeldig dier,
de nijvere mier.
Zijn tweede schepping was nog beter:
de miereneter.”

tumblr_nrwgqs4dtV1r1thfzo2_1280

HANDREIKING

giphy-19

Een vinger voor op zere wonden,
een duim, alias Duimelot;
en voor misselijkmakende stonden,
een vingertje voor in de strot.

Een vinger voor spot & misprijzen,
een ringvinger naar eigen keus;
een vingertje om mee te wijzen,
klein pinkske is dus voor de neus.

Ver weg van bespiedende blikken,
een vingertje voor in de pap;
vijf vingertjes om af te likken,
vijf handlangers van handjeklap.

Dit handje, bij wijze van spreken,
is klaar voor de proef op de som;
dus mocht je ’t in ’t vuur willen steken,
’t zal weten voor wie & waarom.

 

CURIEUS?

Scan 336

Zal ook de kat, na zacht gesoes,
de beest weer uit gaan hangen?
En dus te poes & te onpoes,
weer vogeltjes gaan vangen.

Kijkt zij nieuwsgierig in de zak
waarin zij zich liet kopen:
zij zoekt veeleer de kattenbak,
tenminste, laat ons hopen.

Deed tijd getrouw wat moest & zou,
ons hart staat op sterk water:
’t wordt stappen in de morgendauw,
net zoals kat of kater.

De vroomste wens, zelfs voor de kat,
na kerst- & bitterballen:
nog eens gelijk voor wie of wat
in katzwijm mogen vallen.

DE KERSTMAN?

classic-painting-gifs-kiszkiloszki-13-5811b14eb7421__605

Het is geweten dat hij in Lapland woont, waar ze elk jaar al vanaf oktober ‘Pikkujoulu’ vieren, wat ‘Kleine Kerst’ betekent. En geen pieten die hem helpen, maar kleine fijne elfjes, ergens op een geheime locatie in de ‘Oorberg’.

original-santa-claus-pre-cola-red-redesign-r-muirhead-art

Aanvankelijk was hij een kruising tussen de Britse Father Christmas en de Sinterklaas uit onze contreien, maar Coco Cola heeft hem een dikke buik doen drinken, ho-ho-ho leren roepen en een rood fluwelen pak aangemeten, in de hoop alzo hun zomerse frisdrank ook aantrekkelijk te kunnen maken in de winter.

p2DHaddon5FH5FSundblom5F05

Sindsdien ziet Bolle de Kerstman er wel een beetje ordi uit, en heeft Godfried Bomans hem ooit ‘een geestelijke zakkenroller’ genoemd, maar dat kan hem allemaal niet deren, hij danst & hij glanst, want intussen is hij alzo wereldberoemd geworden, en dat helpt wel, tot op zekere hoogte.

Dm9AGj.gif

Namelijk, halverwege het luchtruim, alwaar de Kerstman zich een bulderende weg weet te banen tussen de sterren met zijn slee vol pakjes, getrokken door zijn negen vliegende rendieren: Dasher, Dancer, Prancer, Vixen, Comet, Cupid, Donder, Blitzen en…. last but not least: dear deer Rudolph!

a-christmas-moose-will-bullas

En dat maakt veel goed. Vooral Rudolph, the Red-Nosed-Reindeer spreekt tot de ‘betere’ verbeelding: eerst uitgesloten vanwege zijn grote rode neus, die uiteindelijk bij nader inzien juist zo goed van pas bleek te komen tijdens de mistige winternachten, zodat hij de voortrekker mocht worden, en meteen ook het beroemdste rendier ter wereld, want geen kerstman zonder Rudolph!

4cc101e0e5870a9f44f7e63701d5b313

Hoe dan ook, de Kerstman spreekt tot de verbeelding. Ook al lijkt hij soms zélf op een zogenaamd ‘fout cadeau’ waar je uit beleefdheid toch maar blij mee probeert te zijn, even zo goed kan of mag je er onbevangen vrolijk van worden, als je zijn muts opzet. Want ‘ho-ho-ho’ de donkere dagen vragen erom.

Gerhard Glück - Santa Claus 2

Hoe herkenbaar ook, hoed u echter voor namaak, want de ene kerstman is de andere niet. Die rode kerstmanpakken bieden geen enkele garantie, want die zijn inmiddels overal te koop voor geen geld. En ook die beruchte ‘kerstmanroep’ wordt tegenwoordig moeiteloos door Jan & Alleman nagebootst.

6313_600

Deze lijkt alvast uitgesproken verdacht -geen muts op!- alsook deze hieronder met zijn snorharen: de echte onvervalste kerstman heeft altijd botten aan.

5064822807d4a8cb26881fbf71901f37

Maar kom, laat deze toch maar binnen als hij dat echt wil..?

OUDE ENGEL

images

Is deze engel zijn vleugels aan ’t afleggen
in een soort van vergeetkist, of toch maar weer,
-desnoods met de moed der wanhoop-
zinnens zijn vlerken nog eens aan te gespen?

Moge die sterrenregen er omheen
alvast een goed teken zijn:
deze engel maakt zich -god geve het- klaar
voor zijn jaarlijks bezoek aan de aarde?

Oude engel, zoveel is duidelijk,
en versleten vleugels, beschadigd wellicht
door telkens weer die helse wrijving tijdens
zijn passage door onze dampkring.

Neemt vooral z’n engelengeduld mee,
en zijn duizend onzichtbare aanwezigheden.
“….en elke avond als het donker wordt”
aldus Toon Tellegen “en elke ochtend

als de zon opkomt strompelen er
mensen weg, bebloed en mismoedig
maar niet verslagen en sluiten er engelen
vrede, maar weten niet met wie.”

 

 

GROETEN UIT DE ENGELENBAK

56a04ce26d575e4da7383c628b8d3f3f

Vleugels, wie zou ze niet willen hebben? Al was het maar om jezelf ermee te kunnen overstijgen. Voltaire echter geeft ons alvast niet veel moed in die richting: “Je hebt helemaal geen vleugels en je wilt vliegen! Kruip!”

Scan 333
Op de duur raakt alles sowieso lang, heel lang geleden. Of zelfs nooit gebeurd, zoals bij mijn weten? Maar in gedachten mogen we ze graag weer zien vliegen: de vlokjes, de rendieren, de kerstman, de roodborstjes en natuurlijk, de engelen. Veertje voor veertje plukt men ze kaal? ‘In de hemel is een engel niet bijzonder’ zegt Bernard Shaw. Maar hier in het ondermaanse dus des te meer.

engel

Voor wie vleugels heeft staat de hoogte open? Maar voor de mens wordt het al gauw een soort van pronken met geleende veren. Ook al heb je een werkgever die de leuze huldigt ‘geef ze een pluim & ze krijgen vleugels’ zo’n vaart zal het allicht niet lopen, want hoeveel veren hebben wij inmiddels al niet gelaten.

df3e7460d2a77bbe4d9c540d2cd16407

Bovendien, met beide voeten op de grond blijven, wat een menselijke betrachting is dat & hoe doordrongen zijn wij daar van. Zelfs het diepste van ons gemoed komt uit de grond van ons hart. De Tsjechische journalist & satiricus Gabriël Laub zegt: “In Australië leeft er een insect dat zichzelf de vleugels afbijt zodra het volwassen is. Hoe menselijk!” Met andere woorden, we zijn geen hemelingen, geen hoogvliegers, soms staan we zelfs als aan de grond genageld.

daf03eb788529b914cc40914f2b5e91b

Dus het zal kunst- & vliegwerk worden om nog eens van de grond te geraken, want dat willen we toch? Al moeten wij er die gevaarlijke piek voor op de kerstboom zien te krijgen, of er voor in de engelenbak kruipen, waar de hemel al meteen een stukje dichterbij is voor die kortstondige vlucht uit de werkelijkheid.

an-angel_o_1022421

Maar wie heeft die oude plaat opgezet: ‘Zo hoog in de hemel is alles hetzelfde, de maan en een ster en een ster, maar ik die nu wegga en nooit naar jou terugga, ben morgen voor jou even ver…?  Laat liever Robert Long dan maar zingen over ‘poezevoetjes in de sneeuw’ en we komen vanzelf al een stapje dichter bij die wonderlijke inkeer van kerstmis, die sowieso weer veel te vlug voorbij zal zijn?

giphy-1.gif

Dus laten wij het maar vieren, dit oplichtend déjà-vu, en ons vooral niet op hoge poten naar het nakende kerstfeest slepen, wat zeggen wil: niet met de vlammenwerper van de verontwaardiging omtrent de geplogenheden, maar elkaar deze dagen, zowel letterlijk als figuurlijk, op de (hemelse) hoogte houden.

Scan 331

MEMENTO MORI?

giphy-2 kopie 5

Dood heeft een hart van ijzer en zijn geest is meedogenloos als brons? Ja, het komt al eens ter sprake, maar eindigen in schoonheid, dat onsterfelijke momentum is inmiddels voorbij: geen enkele goed bedoelde grap bleek kinderlijk onhandig genoeg om er mij voortijdig van dood te laten schrikken.

401537

Ja, die onvergetelijke witte woorden van Bert Keizer op mijn zwarte linnen zak: vroeger waren we onsterfelijk? Ik loop er graag mee te koop, maar vroeger is al lang voorbij. Inmiddels groeit de weemoed & komt het stadium ‘als je dood bent, ben je lelijk‘ gestaag dichterbij. Gauw is al dood, maar langzaam leeft nog? Als ik er nog maar aan denk zit ik al meteen met mijn jas tussen de deur.

dyn007_original_640_483_pjpeg_2532589_f7f3d97452d5eccb38cd61d97ae45437
Dus er wordt al eens om mijn zegje gevraagd: in de grond of in het vuur? De tactiek van de verschroeide aarde toepassen, of het vette der aarde genieten? En voor je ’t weet sterf je duizend doden: op het kerkhof of in het bos, in de urne of in de wind, in het columbarium of op de schouw, in het dorp van vroeger of in de stad van nu. Dus komaan fiets, waar rij je uiteindelijk met mij naartoe?

54277494_324973191547394_7707933062396903726_n

Want ze willen het allemaal weten, zij die het ooit ten uitvoer moeten brengen. Overigens, ook het eigen hart laat zich in deze niet onbetuigd: te heet gegaapt is te laat geblazen, en het graf wil weten welk vlees het in de kuip zal krijgen?

7867124696_a602600957

Zoals mijn vader reeds als kind bang was voor het spookbeeld “levend begraven” te worden, zo kreeg ik ooit als kind bij ons thuis een boekje onder ogen met de al even spookachtige titel: Nee, geen lijkverbranding! Het sprak alleszins zeer tot mijn toen nog kinderlijke verbeelding: het lijk dat volgens de schrijver helemaal verkrampt terug rechtop kwam te zitten in het vuur.

old-ladies-funny

Hoe dan ook, vader verkoos de korte pijn: stof & as. Toen hij zich naar zijn einde leefde en ik nog zo graag naar zijn mooie handen keek, kon ik mij op ’t laatst niet meer van de gedachte ontdoen: ook die gaan straks het vuur in. Doch al even schrikbeeldig was het om onze reeds vroeger gestorven moeder in de koude novembergrond te weten toen het voor ’t eerst daarna ging regenen of vriezen.

1098440_10151694917856245_1248157629_n

Dus nee, wilsbeschikkingen zijn geen lachertje, maar uitzichtloosheden & schrikbeelden nog veel minder. Zo zag ik in de stad ooit een oude deftige dame met een stokje de rokken van jonge vrouwen optillen langs de achterkant, tot hun slipje te zien was. Of wat met het doembeeld, niet meer zelf & alleen het eigen ‘gevoeg’ te kunnen afhandelen: kom er maar mee in het reine.

cd640a9d308caa2f04ce0b376d030247

Maar kom, mijn innerlijke regeringsonderhandelingen zijn nog lang niet rond, dus voorlopig wordt er niet gestorven, en daarmee uit. Gelukkig heb ik nog adem genoeg om tussendoor alvast het stof mee weg te blazen, dat nu alreeds het mijne blijkt te zijn. Overigens, heb ik onlangs niet ergens gelezen: sterven is geen verloren werk? Dat is alvast een hele geruststelling, waarvan akte.

short-funny-love-quotes-2

 

ONDOORGRONDELIJK

liang-animation-papier-02

Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, wordt er gezegd.Zo hoog als de hemel is boven de aarde, zo ver gaan mijn wegen jullie wegen te boven, en mijn plannen jullie plannen!” Je zou je soms terecht gaan afvragen: waar brengt hij ons in godsnaam toch naartoe? In het bijbelboek van Job staat: ‘De roofvogel kent niet het pad daarheen, het haviksoog ontdekt het niet.’ Ondoorgrondelijk, inderdaad.

illuminati_wallpaper_by_xd3vyx-d4pzh0d (1)

Niettemin, je weet de weg & je kent de spraak? Of bloemen zijn te vinden op elke weg, maar niet iedereen weet er een krans van te winden? De gulden middenweg die zo moeilijk te vinden is tussen al die  wegen & zijwegen zonder wegwijzers?

original

Misschien wordt elk van ons op weg gestuurd voor een denkbeeldige reis naar het Morgenland, zoals in die roman van Hermann Hesse? Zo’n dwaaltocht waarbij je onderweg jezelf kwijtraakt om via een schijnbaar doelloze reis vol beproevingen jezelf weer terug te vinden: er zou iets voor te zeggen zijn.

Apol_slider_website

Of wie weet wordt het vroeg of laat zoiets als een tocht naar Nova Zembla, waarbij ons schip zal vergaan en wij met een bevroren hart moeten zien te overleven in ‘het Behouden Huys’ dat we eerst nog zelf moeten bouwen, onder het angstaanjagende gehuil van de Arctische wind en de hongerige poolberen?

voyage-650x810

Of worden we figuurlijk naar het middelpunt van de aarde gestuurd in ons eigen binnenste, om er af te dalen in een slapende vulkaan, zoals Jules Verne dat ook probeerde te doen op Ysland. Of wie weet wacht ons in tegendeel alsnog een reis naar Ithaka, ‘zo mooi dat wij in stilte wensen dat de  weg lang mag zijn.’

bansky

Of wie weet wordt het alsnog een gang naar Canossa, die ons uiteindelijk zal dwingen het hoofd in eigen schoot te leggen en schuld te bekennen. Hoe scherp kan de nagel aan de vinger zijn, hoe bloedend dat gat op de beklopte borst.

a6b9c196ff0b55f6b973166f2a0a9e43

Zoveel toegangswegen, binnenwegen of uitvalswegen waar we op goed geluk worden in gedreven, of er anderzijds in verloren worden gejaagd, zodat ons zonder ophouden door een dwingende stem bevolen wordt te heroriënteren. Maar waar we ook uitkomen, het lijkt alleszins geen uitgestippelde route.

2c7fb8e135323d5db7e68510499f2b05

Eerst gedacht & dan gedaan, is de weg der wijzen gaan? Maar ook al zien we wolven & beren op de weg, moge het niettemin een goddelijke geruststelling zijn, die het ondoorgrondelijke wegwijzert als ‘een natuurlijke, leidende kracht die alle dingen naar hun vervulling voert.’ Hoe dan ook:“Volg me!” zegt de weg.

 

 

HET MOET GEZEGD

IMG_0219

Daar is het strijklicht weer. En om ter oogst, je moet al uitermate bijziend zijn om het niet te zien: dat heerlijk seizoenende licht van oktober. De zon bukt zich tot onder de bomen alsof ze de gouden schaduwen daaronder bijeen wil rapen met haar horizontale stralen. En het moet gezegd: er valt nog heel wat te halen.

original kopie 3

Oktober haalt z’n penselen boven, alsook z’n blazende hoorn. Nog even, en we worden collectief een innerlijk jaar ouder, als het weer begint te wieroken in het hout. Het wordt dus zaak om de 70 spieren -die nodig zijn om te blijven praten?- voldoende warm & soepel te houden, en zeker ook die 15 lachkabeltjes all over the face. Ja, zelfs die 40 hardnekkige spierbundels ten behoeve van al dan niet blootliggende fronsen, want bedenkingen zullen er sowieso altijd zijn.

8663057059_204c1800ec_o

En wat schiet ons ook alweer te binnen? De verschietelijke spinnen! Als zwarte zonnen stralen ze hun poten uiteen op muren & plafonds, in het schijnbare gedacht er vrolijk uit te zien. En nuttig als ze zijn, doch ook behoeftig om te mogen blijven, proberen ze de indruk te wekken alle afvoeren van bad & douche eigenpotig te ontdoen van onze verloren wilde haren. Vooruit dan maar.

67cd37a440d3af94c4f76ff6a2615cf1-bezet.bd507902

Ook onze billen weten inmiddels, hoe laat het is: er zitten weer koude schrikdraden op de wc-brillen. Dus alle dikpartijen hopen bij blootstelling stiekem op warme handen tussen billen & brillen, of komaan Blokker, een op maat gemaakte fleece-overtrek voor wc-brillen, hoeveel moet dat kosten?

131549

En dan de tuin, die ronduit weer naar honing geurt, gonzend van de bijen in de bloeiende klimop. Met ‘deep down under’ de wachtende kruisspinnen in hun wagenwielen van webben, als zouden het levensreddende opvangnetten zijn voor al die gevleugelde trapeze-dansertjes boven hen. Het lijkt zo te zien nog waar te zijn ook: als er eentje naar beneden valt, dan wordt die meteen goed geknuffeld & warmpjes ingesponnen. Kruisspinnen ‘weven’ waarom.

yumoristicheskie-illyustratsii-i-karikaturyi-gerhard-gluck-15

Voor & na, zowel als tussendoor zien we uiteraard ook de najaarsbuien wel hangen. Vluchten kan niet meer, maar schuilen nog wel, zolang de bladerdekken nog enigszins stand weten te houden. Maar onder onze inmiddels weer gebotinneerde voeten vechten de boomwortels een wanhopige strijd uit voor elke druppel water die aan de verdamping is weten te ontsnappen. Echter, bomen zijn beleefde wezens, ze houden hun huishoudelijke zorgen binnensgronds. Laten we dat zelf  -bij wijze van spreken- ook maar doen.

bolster_kastange.png

De doorsnede van een egel? Een pruik voor een kaal geschoren hart? Het stekelige nest van een kwetsbaar vogeltje? O kastanje die daar brandt, zeg mij is mijn hart verpand? Geteld door het aantal herfsten is dat geen vraag meer om het vuur voor op te poken, dus laat mij heden ten dage maar een ander liedje zingen: bist du bei mir, geh ich mit Freuden zum Sterben und zu meiner Ruh.

Gerhard Glueck Herr Klueter 400

Meneer Klüter telt ongeveer 4.000 bladeren per uur,
vooropgesteld dat het windstil blijft, aldus Gerhard Gluck.

 

SLIJMJURKEN & BLOOTBROEKEN

il_570xN.1314704302_atl0

-‘Ik ben het langzaamste dier dat er bestaat’, zei de slak.
-‘Ik ben ook heel langzaam’, zei de schildpad.
-‘Maar ik ben veel langzamer’, zei de slak. ‘Veel en veel langzamer. Als ik van hier naar daar ga’ en hij wees naar een grasspriet, niet ver van de plaats waar zij stonden, ‘dan duurt dat oneindig lang.’
-‘Maar ik ga helemaal niet naar daar’, zei de schildpad, ‘Ik sta stil.’ De slak keek hem even donker aan. ‘Ik sta ook stil’, zei hij toen. ‘Alleen sta ik veel langzamer stil dan jij.’
-‘Langzamer dan stilstaan bestaat niet’, zei de schildpad.
-‘O nee? O nee?’ zei de slak met een scherpe stem. ‘Je hebt zeker nog nooit gehoord van haastig stilstaan of schielijk stilstaan?’ ‘Nee’, zei de schildpad.
-‘Dat komt omdat je veel te vlug denkt’, zei de slak.
-‘Ik denk helemaal niet vlug’, zei de schildpad.
-‘Je denkt wel vlug’, zei de slak en hij zwaaide met zijn steeltjes heen en weer. ‘Pardon’, zei hij toen en zat weer doodstil in het gras. ‘Mijn soort stilstaan is in elk geval het langzaamste soort dat er bestaat.’

De schildpad dacht even na en zei toen: ‘Wat jij doet is pochen.’
-‘Pochen?? Pochen??’riep de slak verontwaardigd. ‘Wat is dát voor woord? Dat heb je zeker vlug even verzonnen!’Hij werd vuurrood en er sloeg een warme damp van hem af.
Maar de schildpad draaide zich om en liep langzaam weg.
-‘IJlings’, riep de slak hem nog na. ‘Zo loop je, schildpad. Verschrikkelijk ijlings!’
Maar de schildpad wenste hem niet meer te horen.

Aldus -onder de 35.000 verschillende soorten vanaf anderhalve millimeter klein tot één volle meter groot- de meest slinkse slak ter wereld: die van de Ene, Ware, Onvervalste Toon Tellegen.

6363f653485be7ec1fbc518bdd052779

De slak met haar slakkenhuizeke. De slekke met z’n slekkedop.  Slakske met haar slakkepotteke. En natuurlijk ook, de naaktslak met z’n zonder-iets.
Pissebedden houden van hun slijm en regenwormen van hun uitwerpselen. Mensen, merels, lijsters, eenden, egels, padden, hagedissen en kippen halen ze uit hun huisje om ze op te eten.

griveescargot_shutterstock_161348462_ban

Op 24 mei is het in Frankrijk trouwens Nationale Slakkendag. De Fransen eten er jaarlijks wel 500 miljoen van, gekookt en klaargemaakt met knoflook, een beetje boter en peterselie: ‘Escargot de Bourgogne’, gekweekt in slakkenkwekerijen, waar drie honden continu op ratten & spitsmuizen jagen, omdat die verlekkerd zijn op de lever van de slakken.

DSC_1216-640

De slome slak eet slappe sla, dat zou een tongbreker moeten zijn. Als de slakken kruipen, gaat het spoedig druipen, dat wil graag een waarheid zijn als een koe. En op alle slakken zout leggen, dat is sowieso een barbaarse bezigheid.

source-1

‘Hun huisvesting wordt bewonderd om zijn spiraalvorm, hun traag kruipen beschimpt, hun slijmerig lichaam weerzinwekkend bevonden, maar genuttigd met kruidenboter doen we er ineens niet moeilijk over. Onze relatie met de slak is bijzonder ambivalent. Hoog tijd om dit schitterende dier met de nodige omzichtigheid te benaderen. En wat blijkt: in ons gehaaste leven is de slak met haar beheerste rust en haar stille doorzettingsvermogen uiteindelijk een leerzaam voorbeelddier geworden. Wat wij van slakken leren kunnen’. Florian Werner in zijn boek ‘Slakken’, uitgeverij Van Oorschot.

1611415

Bij nader toezien, inderdaad schitterende dieren en nuttige composteerders. Waar ze ontbreken duurt het jaren langer voordat bladeren vergaan. Ze kunnen zich tot 20 maal uitrekken. Naaktslakken graven zicht tot 1 meter diep in de grond als het wintert. Huisjesslakken & naaktslakken negeren elkaar volkomen. Jonge slakjes hebben bij de geboorte al een huisje, kan het nog schattiger?

images-8

Ze hebben 27000 hoornige rasptandjes. Leggen 400 eitjes per jaar in een holletje in de grond, tijdens telkens een 24-uur durend proces. Kunnen 3 jaar slapen zonder eten bij te warm of te koud. Eten in één dag de helft van hun eigen lichaamsgewicht. De langste steeltjes zijn voor de ogen, de kortere voor voelen & ruiken. Een verloren tentakeltje groeit binnen enkele maanden terug aan.

slakken-5

Slakken zijn dol op komkommer en watermeloen, maar ook goed om weten: ze houden niet van varens, begonia’s, geraniums, lavendel, munt, rozemarijn, salie, tijm en oostindische kers. Kunnen lichte schade aan hun schelp repareren. Leggen in 1 minuut ongeveer 7 cm af, wat in 14 dagen gelijk is aan een afstand van 2 km. Ze zijn mannetje & vrouwtje tegelijk, en bevruchten dus elkaar. Doe het ze allemaal maar eens na!

trigger_happy_tv

“Als je de tijd ergens ziet, zeg hem dan dat hij niet zo moet doorgaan, en als hij vraagt van wie dat niet moet, dan zeg je maar: van mij, de slak. Zeg maar dat ik zijn vijand ben. Ik kan niet meer.”
Hij had nog graag iets verschrikkelijk beledigend over de tijd willen zeggen, maar hij wist niets geschikt te bedenken.
“Al ging hij desnoods alleen maar wat langzamer” zei de slak, “maar zoals nu…dat is toch heel erg?”
Aldus nog eens die slinkse slak van Toon Tellegen.

kairos-chronos

Slekken 2