IN BONIS

_nee003199501ill112 (1)

VIC NEES
2013-2018

Herrezen, een feniks, zo ken ik hem wel,
speelt hij ’t spel der onsterfelijke genen.
Ontvroren de grond & gesmolten de sneeuw,
zelfs de schreeuw van de gier is verdwenen.

Reeds vijf jaar ontbreekt in mijn oren zijn stem,
toch hoor ik ad rem hem nog spreken.
In bonis, synchronisch, totaal non verbaal,
geen nood meer aan taal noch aan teken.

Hoe sprakeloos plots ook ternauwernood,
zelfs de dood wist zijn mond niet te snoeren.
Hoe fel licht hij op, met de hand op het hart,
uit het zwart van vervaagde contouren.